------สุภาษิตสอนนาย-------
สุภาษิต ของเก่า ท่านเล่าขาน
มาแต่ครั้ง โบราณ มีมากหลาย
เป็นคำกลอน สอนสั่ง ทั้งหญิงชาย
"สุภาษิต" สอนนาย ไม่เห็นมี
..............................................................
แม้โชคช่วย อำนวยให้ เป็น"นาย"เขา
อย่าเป็นคน หูเบา ไม่ถ้วนถี่
จับเอาความ ข้างเดียว เที่ยาพาที
หากความจริง ไม่มี จะเสียการ
..........................................................
นายที่ดี ต้องเอาใจ ใส่ลูกน้อง
คอยสอดส่อง ทุกข์สุข อยู่ทุกด้าน
คอยช่วยเหลือ เมื่อลูกน้อง นั้นต้องการ
แต่ไม่ถึง กับจุ้นจ้าน จนเกินควร
..........................................................
แม้ลูกน้อง ทำผิด ไม่คิดข่ม
พิจารณา เหมาะสม โดยทั่วถ้วน
จงเรียกมา ว่ากล่าว เท่าที่ควร
ไม่ลามรวน เรื่องเก่าเก่า ไม่เข้าการ
..................................................................
อันการเตือน นั้นเล่า ให้เข้าท่า
ไม่ควรดุ ต่อหน้า คนทั่วบ้าน
เรียกมาเตือน สองต่อสอง ห้องทำงาน
เที่ยวโจษขาน ลับหลัง ฟังไม่งาม
...................................................................
งานสำเร็จ ลงก็ด้วย เขาช่วยกัน
ไม่ควรดื้อ ถือรั้น ไม่ฟังห้าม
เป็นนายเขา เอาแต่ใจ ใครจะตาม
ควรฟังความ เห็นอื่นบ้าง เป็นทางดี
.....................................................................
อันการงาน ทั้งหลาย ควรจ่ายแจก
มีการจัด แบ่งแยก เป็นหน้าที่
หากคนเดียว จะรวบไว้ ไม่เข้าที
ลูกน้องที่ ไหนจะมี กำลังใจ
.....................................................................
เป็นนายเขา ต้องขยัน หมั่นศึกษา
ให้เป็นคน ก้าวหน้า ทันสมัย
ไม่ล้าหลัง ห่างเหิน จนเกินไป
ลูกน้องก้าว หน้าไกล ตามไม่ทัน
..................................................................
ไม่จำเป็น ต้องศึกษา มากกว่าเขา
ให้เป็นหลัก พอเป็นเค้า เขาเชื่อมั่น
แม้เป็นนาย รู้จักใช้ สบายครัน
ไม่จำเป็น ต้องฟาดฟัน อยู่คนเดียว
.............................................................
เมื่อลูกน้อง จะก้าวหน้า ก็อย่าขวาง
หรือคิดหา ลู่ทาง คอยหน่วงเหนี่ยว
อยากจะเก่ง เลิศล้น อยู่คนเดียว
แล้วหน่วงเหนี่ยว กันท่า พาเสียคน
..........................................................
เมื่อมีส่วน ควรแบ่งให้ อย่าแย่งก่อน
ลูกน้องต่าง เดือดร้อน อยู่ทุกหน
ไม่คิดแต่ จะเอาเข้า กระเป๋าตน
คิดถึงคน อื่นเขา จึงเข้าการ
...........................................................
อันหัวหน้า ที่ดี มีเมตตา
ปรารถนา ให้เขาสุข ทุกสถาน
มีกรุณา ค่อยช่วย ด้วยต้องการ
ให้เขาผ่าน พ้นทุกข์ มีสุขใจ
...........................................................
ประกอบกับ มุทิตา คือพาชื่น
ให้คนอื่น ก้าวหน้า พาสดใส
ไม่มัวคิด ริษยา พาเสียใจ
เขาทำได้ ดีกว่า ผิดอารมณ์
..............................................................
อีกทั้งมี อุเบกขา ไม่อาฆาต
เห็นลูกจ้อง ผิดพลาด ไม่ทับถม
คอยจับผิด คิดดุว่า ตามอารมณ์
ไม่เหมาะสม เป็นหัวหน้า พาเสียการ
.................................................................
หัวหน้าดี มีให้เห็น เป็นตัวอย่าง
ช่วยเขาทำ ทุกทาง จนรอบด้าน
ไม่เอาเปรียบ ใช้คนอื่น ตัวชื่นบาน
แล้วเสนอ ผลงาน เพื่อตนเอง
................................................................
เมื่อปัญหา เกี่ยวไป ถึงภายนอก
ตัวหัวหน้า ต้องออก ถึงจะเก่ง
เข้ารับผิด ชอบช่วย ด้วยตนเอง
ลูกต้องถึง จะเกรง ว่าเอาการ
.............................................................
แม้หัวหน้า คนใด ได้เช่นนี้
คงจะมี คนรัก สมัคสมาน
มีคนขอ เป็นลูกน้อง เกินต้องการ
ใครพบพาน ก็เป็นบุญ เกื้อหนุนเอยฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น